Camille Pissarro: życie i twórczość impresjonisty. Gdzie zobaczyć jego obrazy

Opublikowano przez

Camille Pissarro (1830–1903) był jedynym malarzem, który wystawiał na wszystkich ośmiu wystawach impresjonistów. Zdaje się, że widziałem jego obrazy w Musée d’Orsay w Paryżu. W Národní galerie w Veletržním paláci byłem podczas letniego weekendu w Pradze.

Życie

Urodził się 10 lipca 1830 w Charlotte Amalie na wyspie Saint Thomas, wtedy należącej do Danii. Jego ojciec był portugalskim Żydem sefardyjskim, matka Kreolką z Dominikany. W wieku 12 lat trafił do szkoły w Paryżu, potem wrócił na wyspę.

W 1849 poznał duńskiego malarza Fritza Melbye, który został jego nauczycielem. W latach 1852–1855 obaj mieszkali w Wenezueli. W 1855 Pissarro wyjechał do Paryża. Studiował w École des Beaux-Arts i w Académie Suisse, gdzie poznał Moneta, oraz pod okiem Corota, Courbeta i Daubigny’ego.

W 1863 wystawiał w Salonie Odrzuconych. Do 1866 mieszkał w Pontoise, gdzie namalował pierwsze dojrzałe pejzaże. Podczas wojny francusko-pruskiej wyjechał do Londynu, gdzie poznał marszanda Paula Durand-Ruela. Po powrocie w 1871 zastał dom zniszczony, a wraz z nim wiele wczesnych obrazów. Ożenił się z Julie Vellay. Mieli ośmioro dzieci, dwoje zmarło wcześnie. Najstarszy syn Lucien został naśladowcą Williama Morrisa.

Impresjonizm i puentylizm

Pissarro był mentorem Cézanne’a i Gauguina. Jego dojrzałe obrazy pokazują wieś i miasto z empatią dla chłopów i robotników. W latach 1884–1890, pod wpływem Seurata, stosował puentylizm, czyli technikę drobnych punktów czystych barw. Później do niej nie wrócił.

Urzeka mnie puentylizm i te obrazy najbardziej lubię, są niezwykłe.

Londyn

Do Anglii wracał kilka razy: w 1890 namalował około dziesięciu widoków centrum Londynu, w 1892 Kew Gardens, w 1897 Bedford Park i Chiswick.

Ostatnie lata

Od 1895 choroba oczu uniemożliwiła mu pracę w plenerze. Ostatnie pejzaże malował z okien w Paryżu, Rouen i Éragny. W 1897 namalował 14 widoków Boulevard Montmartre. Przed śmiercią całkowicie stracił wzrok. Zmarł 13 listopada 1903 w Paryżu i został pochowany na Père-Lachaise.

Gdzie zobaczyć

  • Musée d’Orsay, Paryż: m.in. „Les toits rouges, coin de village, effet d’hiver” (1877), „Port-Marly” (1872) i „Portrait de l’artiste” (1873).
  • Národní galerie, Praga (Veletržní palác): „Ogrody w L’Hermitage” (1867–1869), kupione w 1923.
  • National Gallery, Londyn: „The Boulevard Montmartre at Night” (1897) oraz kościół św. Bartłomieja w Sydenham.
  • Minneapolis Institute of Art: „Place du Théâtre Français, Paris: Rain” (1898).
  • Van Gogh Museum, Amsterdam: „Haymaking, Éragny” (1887). Według katalogu Art Institute of Chicago należy do grupy neoimpresjonistycznych obrazów żniwnych.
  • Kunstmuseum Basel: „Les glaneuses” (1889).
  • Muzeum Thyssen-Bornemisza, Madryt: „Ogród w Éragny” (1896).

Źródła