Aung Khin – birmański mistrz malarstwa duchowego
Dziś przypada rocznica urodzin Aung Khina – birmańskiego malarza, który przyszedł na świat w 1921 roku w Maymyo (obecnie Pyin Oo Lwin). Jego nazwisko wciąż pojawia się w rozmowach o sztuce Myanmaru, choć od jego śmierci w 1996 roku minęło już wiele lat. Aung Khin był jednym z tych artystów, którzy potrafili połączyć głęboko zakorzenioną tradycję malarstwa buddyjskiego z nowoczesnym językiem formy. Wywarł ogromny wpływ na sposób, w jaki birmańska sztuka zaczęła otwierać się na wpływy zachodnie – jednak bez utraty lokalnej tożsamości, gestu i wrażliwości charakterystycznych dla jego kraju.
Zanim stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych twórców w swoim regionie, studiował pod okiem U Ba Nyan’a – malarza, który wcześniej kształcił się w Royal College of Art w Londynie. Ten kontakt z wiedzą o europejskim malarstwie akademickim ukształtował sposób patrzenia młodego artysty na kolor i kompozycję. U Ba Nyan przekazywał swoim uczniom idee impresjonizmu, realizmu i modernizmu, i Aung Khin należał do najzdolniejszych spośród jego uczniów. Widać to w jego późniejszych pracach, w których tradycyjne motywy duchowości buddyjskiej mieszają się z odważnym użyciem światła i cienia.
Wśród najważniejszych jego obrazów wymienia się portrety, sceny religijne, pejzaże oraz kompozycje abstrakcyjne, które świadczą o ciągłym poszukiwaniu nowej formy wyrazu. W latach 60. i 70. podejmował ryzyko eksperymentowania z kolorem, niekiedy całkowicie odchodząc od figuratywności. Tak zrodził się jego rozpoznawalny styl, w którym delikatność linii i duchowy wymiar tematu łączyły się z wyrazistą energią pędzla.
Aung Khin był również współzałożycielem Studia “Lokanat”, jednego z pierwszych niezależnych ośrodków skupiających artystów malarzy w Rangunie (obecnie Yangon). Lokanat Studio stanowiło przez długie lata centrum życia kulturalnego, miejsce, w którym twórcy mogli wystawiać swoje prace i dyskutować o sztuce w kontekście przemian politycznych i społecznych w kraju.
Choć jego nazwisko nie jest szeroko znane w świecie zachodnim, w Myanmarze to postać, o której mówi się z szacunkiem. Współcześni artyści, którzy szukają balans pomiędzy dziedzictwem a nowoczesnością, często przywołują jego twórczość jako przykład odwagi i konsekwencji w poszukiwaniu stylu. Aung Khin potrafił pokazać, że malarstwo może jednocześnie czerpać z duchowego dziedzictwa regionu i podążać za rytmem współczesności.
(fot. Wikipedia)
#AungKhin